wIJsneusje...

Dag lieve mensen,

Zojuist heb ik mama gevraagd of ik lekker buiten mag spelen en nu is mama aan het kijken of het buiten wel veilig is voor mij. Vorige keer heb ik heel erg met water lopen spelen en daarna stonk ik een uur in de wind en moest ik gelijk in bad! Dit keer blijkt het veilig te zijn want mama doet me mijn oude jas en laarzen aan en met een geheimzinnig lachje om haar mond stuurt ze me naar buiten...

Buh wat is het kóúd! Het puntje van mijn neusje wordt helemaal wìt en gevoelloos. Even sta ik stil en luister ik naar de vogeltjes en dan kijk ik eens om me heen of er nog wel ergens mee te spelen valt nu mama het water heeft opgeruimd. Hé... 't Is toch niet waar hè? Mama heeft een gróte emmer vol water vergeten wèg te halen en er staat óók nog een rood gietertje. Gauw kijk ik even of mama het niet ziet en dan pak ik snèl het gietertje en vlug stop ik het ìn de emmer water... POK!!! Wat is dàt nou? Het water is helemaal hàrd geworden! De gieter wil er niet verder ìn! "Hahaha!" klinkt het vanachter het raam en mama ligt hélemaal dùbbel! Een beetje verbaasd probeer ik het nog eens en nog eens en nòg eens tot mama helemaal bláúw aanloopt van het lachen! "Lieve schat, het water is bevróren!" zegt mama terwijl ze naar buiten komt. Gauw neemt ze me weer mee naar binnen, bij de warme kachel... En dan krijg ik een glas wel vloeibaar water met limonade er in. Lekker...

Yaelle